U NAS

 

 

 

 

 Alicja Bruszewska kl. II B
praca pt. "Jestem p豉tkiem �niegu i lec� z nieba na ziemi�."

A wi璚 to koniec. Przygoda oraz sens mojego 篡cia dobieg� ko鎍a, lecz nie czuj� si� nieszcz��liwy.  Ogarnia mnie ciep這, rado�� i duma, 瞠 to w豉�nie ja zosta貫m wybrany jako p豉tek �niegu, kt鏎y wyruszy� tego roku na ziemi�. Le蕨c na 豉wce, patrz鉍 w niebo, przypominam sobie te niezapomniane chwile, jakie mia貫m szans� prze篡� �

Pami皻am  twarz mamy, kiedy 瞠gna豉 si� ze mn�. Jej 透y szcz��cia i smutku. Nie by這 jej dane wyruszy� na ziemi�, wi璚 cieszy豉 si� , 瞠 w豉�nie oto jej syn dosta� ow� szans�. Nikt 
z nas nie wiedzia�, co dzieje si� podczas podr騜y p豉tk闚 �niegu, lecz od ma貫go uczono nas, 瞠 wyprawa na du蕨 przestrze�  to cel naszego istnienia. Gdy spada貫m, zapomnia貫m 
o wszystkim, liczy這 si� tylko to, co dzia這 si� w tamtym momencie, spe軟ia這 si� moje marzenie. Wiatr nios鉍y moje cia這 i mr霩 przyozdabiaj鉍y wz鏎, kt鏎y posiada貫m. To uczucie by這 niesamowite i w豉�nie wtedy zza chmur wy這ni� si� inny, nieznany nam - p豉tkom �niegu - �wiat. Wysokie, kwadratowe budowle i dziwne, przemieszczaj鉍e si� maszyny. Krajobraz by� cudowny, lecz nie budynki mnie intrygowa造, a istoty poruszaj鉍e si� po ziemi. Wiatr ni鏀� mnie w kierunku jednego z wi瘯szych budynk闚 i w豉�nie w tej chwili moi bracia i siostry uderzyli jako pierwsi o ziemi�.  Z budynku dobieg� dziwny d�wi瘯-brz璚zenie. Nagle na zewn靖rz wylecia豉 gromada istot, lecz nie tak du篡ch, jakie do tej pory widzieli�my spadaj鉍. Zacz瘭i biega� woko這, skaka� i �mia� si�.  A wiec wyczekiwali nas. To z naszego powodu, tak si� cieszyli. Zbli瘸j鉍 si� do ziemi oczekiwa貫m momentu, 
w kt鏎ym si� z ni� zetkn�, gdy nagle stan像em w miejscu. Przecie� to by這 niemo磧iwe, patrz鉍 w d馧 widzia貫m, 瞠 od ziemi dzieli豉 mnie spora odleg這��. M鎩 wzrok skierowa� si� w praw� stron� i wtedy ujrza貫m dwie dziwne pary �kr嘀k闚�, kt鏎e mnie bacznie  obserwowa造. Jedna para by豉 zielona, a druga br頊owa. Co jaki� czas zamyka造 si�, dos這wnie na sekund�. By貫m przestraszony, lecz tak瞠 zaintrygowany tym, czym mog� by� istoty, kt鏎e tak bacznie mi si� przygl鉅aj�. To by造 dzieci, tak nazwa豉 je osoba, kt鏎a by豉 wi瘯sza od nich samych. Spyta豉, co trzymaj�, a wi璚 chodzi這 o mnie, to ja znajdowa貫m si� na ich ciele przykrytym grubym, we軟ianym materia貫m.  Dzieci odpowiedzia造, a spos鏏 
w jaki mnie okre�li造 bardzo mi si� spodoba�. Nazwa造 mnie najpi瘯niejszym p豉tkiem �niegu, jaki kiedykolwiek widzia造 i powiedzia造, 瞠 b璠� ich nowym przyjacielem. Poczu貫m si� szcz��liwy, dop鏦i wi瘯sza istota, kt鏎� dzieci nazwa造 �pani��, nie ugasi豉 mojego szcz��cia swoimi s這wami. Powiedzia豉, 瞠 jestem zwyk造m p豉tkiem �niegu, kt鏎y wcze�niej czy p��niej si� roztopi, dlatego nie mo積a si� z nami p豉tkami przyja�ni�. Zosta貫m ura穎ny i poni穎ny. Nie rozumia貫m s這wa �przyja���, lecz czu貫m, 瞠 dla tych dzieci ma to wielkie znaczenie. Gdy wi瘯sza z istot odesz豉, pary �kr嘀k闚� skierowa豉 si� znowu w moj� stron�. Popatrzy造 na mnie, po czym jedna z nich zaproponowa豉, by usiad造 na 豉wk�.  Rozmawia造 i u�miecha造 si� do mnie. Nagle znowu us造sza貫m dziwny d�wi瘯, zn闚 to samo brz璚zenie.  Dzieci poderwa造 si� natychmiast i pobieg造 w kierunku budynku, zostawiaj鉍 mnie samego. Czeka貫m, a� ma貫, s這dkie istoty wr鏂� i w豉�nie wtedy poczu貫m, jak moje cia這 mi瘯nie.

W豉�nie teraz, w tej chwili le輳 i wspominam niezapomniane chwile, kt鏎e prze篡貫m. Czuj� si� szcz��liwy i zadowolony, 瞠 moje marzenie, w kt鏎e bardzo wierzy貫m, w ko鎍u si� spe軟i這.  Moja misja dobieg豉 ko鎍a�