Alicja Bruszewska kl. II
B
praca pt. "Jestem p豉tkiem �niegu i lec� z nieba na ziemi�."
A wi璚 to koniec. Przygoda
oraz sens mojego 篡cia
dobieg� ko鎍a, lecz nie
czuj� si� nieszcz��liwy.
Ogarnia mnie ciep這, rado��
i duma, 瞠 to w豉�nie ja
zosta貫m wybrany jako p豉tek
�niegu, kt鏎y wyruszy� tego
roku na ziemi�. Le蕨c na
豉wce, patrz鉍 w niebo,
przypominam sobie te
niezapomniane chwile, jakie
mia貫m szans� prze篡� �
Pami皻am twarz mamy, kiedy
瞠gna豉 si� ze mn�. Jej 透y
szcz��cia i smutku. Nie by這
jej dane wyruszy� na ziemi�,
wi璚 cieszy豉 si� , 瞠
w豉�nie oto jej syn dosta�
ow� szans�. Nikt
z nas nie wiedzia�, co
dzieje si� podczas podr騜y
p豉tk闚 �niegu, lecz od
ma貫go uczono nas, 瞠
wyprawa na du蕨 przestrze�
to cel naszego istnienia.
Gdy spada貫m, zapomnia貫m
o wszystkim, liczy這 si�
tylko to, co dzia這 si� w
tamtym momencie, spe軟ia這
si� moje marzenie. Wiatr
nios鉍y moje cia這 i mr霩
przyozdabiaj鉍y wz鏎, kt鏎y
posiada貫m. To uczucie by這
niesamowite i w豉�nie wtedy
zza chmur wy這ni� si� inny,
nieznany nam - p豉tkom
�niegu - �wiat. Wysokie,
kwadratowe budowle i dziwne,
przemieszczaj鉍e si�
maszyny. Krajobraz by�
cudowny, lecz nie budynki
mnie intrygowa造, a istoty
poruszaj鉍e si� po ziemi.
Wiatr ni鏀� mnie w kierunku
jednego z wi瘯szych budynk闚
i w豉�nie w tej chwili moi
bracia i siostry uderzyli
jako pierwsi o ziemi�. Z
budynku dobieg� dziwny
d�wi瘯-brz璚zenie. Nagle na
zewn靖rz wylecia豉 gromada
istot, lecz nie tak du篡ch,
jakie do tej pory
widzieli�my spadaj鉍.
Zacz瘭i biega� woko這,
skaka� i �mia� si�. A wiec
wyczekiwali nas. To z
naszego powodu, tak si�
cieszyli. Zbli瘸j鉍 si� do
ziemi oczekiwa貫m momentu,
w kt鏎ym si� z ni� zetkn�,
gdy nagle stan像em w
miejscu. Przecie� to by這
niemo磧iwe, patrz鉍 w d馧
widzia貫m, 瞠 od ziemi
dzieli豉 mnie spora
odleg這��. M鎩 wzrok
skierowa� si� w praw� stron�
i wtedy ujrza貫m dwie dziwne
pary �kr嘀k闚�, kt鏎e mnie
bacznie obserwowa造. Jedna
para by豉 zielona, a druga
br頊owa. Co jaki� czas
zamyka造 si�, dos這wnie na
sekund�. By貫m
przestraszony, lecz tak瞠
zaintrygowany tym, czym mog�
by� istoty, kt鏎e tak
bacznie mi si� przygl鉅aj�.
To by造 dzieci, tak nazwa豉
je osoba, kt鏎a by豉 wi瘯sza
od nich samych. Spyta豉, co
trzymaj�, a wi璚 chodzi這 o
mnie, to ja znajdowa貫m si�
na ich ciele przykrytym
grubym, we軟ianym
materia貫m. Dzieci
odpowiedzia造, a spos鏏
w jaki mnie okre�li造 bardzo
mi si� spodoba�. Nazwa造
mnie najpi瘯niejszym
p豉tkiem �niegu, jaki
kiedykolwiek widzia造 i
powiedzia造, 瞠 b璠� ich
nowym przyjacielem. Poczu貫m
si� szcz��liwy, dop鏦i
wi瘯sza istota, kt鏎� dzieci
nazwa造 �pani��, nie ugasi豉
mojego szcz��cia swoimi
s這wami. Powiedzia豉, 瞠
jestem zwyk造m p豉tkiem
�niegu, kt鏎y wcze�niej czy
p��niej si� roztopi, dlatego
nie mo積a si� z nami
p豉tkami przyja�ni�.
Zosta貫m ura穎ny i poni穎ny.
Nie rozumia貫m s這wa
�przyja���, lecz czu貫m, 瞠
dla tych dzieci ma to
wielkie znaczenie. Gdy
wi瘯sza z istot odesz豉,
pary �kr嘀k闚� skierowa豉
si� znowu w moj� stron�.
Popatrzy造 na mnie, po czym
jedna z nich zaproponowa豉,
by usiad造 na 豉wk�.
Rozmawia造 i u�miecha造 si�
do mnie. Nagle znowu
us造sza貫m dziwny d�wi瘯,
zn闚 to samo brz璚zenie.
Dzieci poderwa造 si�
natychmiast i pobieg造 w
kierunku budynku,
zostawiaj鉍 mnie samego.
Czeka貫m, a� ma貫, s這dkie
istoty wr鏂� i w豉�nie wtedy
poczu貫m, jak moje cia這
mi瘯nie.
W豉�nie teraz, w tej chwili
le輳 i wspominam
niezapomniane chwile, kt鏎e
prze篡貫m. Czuj� si�
szcz��liwy i zadowolony, 瞠
moje marzenie, w kt鏎e
bardzo wierzy貫m, w ko鎍u
si� spe軟i這. Moja misja
dobieg豉 ko鎍a�